هر کسی که اخبار اقتصاد کلان را دنبال میکند، احتمالاً در یک سال گذشته بارها اسم کوین وارش را شنیده است. وارش که قرار است جانشین جروم پاول در ریاست فدرال رزرو شود، طی این مدت بارها به تیتر اول رسانهها تبدیل شده است؛ از سوابق کاری و داراییهای شخصیاش گرفته تا دیدگاههایش درباره فناوری و هوش مصنوعی.
با توجه به نقش کلیدی فدرال رزرو در اقتصاد آمریکا و تأثیر رییس این نهاد روی سیاستهای پولی و بازارهای جهانی، بررسی زندگی، دیدگاهها و رویکردهای احتمالی کوین وارش اهمیت زیادی دارد. در این مقاله، نگاهی خواهیم داشت به سوابق، عقاید و سیاستهایی که ممکن است آینده فدرال رزرو را شکل دهند.
تحصیلات و زندگی شخصی
کوین مکسول وارش (Kevin Maxwell Warsh) در ۱۳ آوریل ۱۹۷۰ در شهر آلبانی ایالت نیویورک آمریکا متولد شد. او دوران دبیرستان خود را در مدرسه Shaker High School گذراند و علاقهاش به تنیس باعث شد وارش وارد دانشگاه استنفورد شود که یکی از معتبرترین دانشگاههای آمریکا است. وارش در همان دوران دانشجویی با موسسه اقتصادی مشهور Hoover Institution همکاری میکرد و به اقتصاددانان این مرکز در ساخت مدلهای کامپیوتری اقتصادی کمک میکرد.
او در سال ۱۹۹۲ مدرک کارشناسی خود را در رشته سیاستگذاری عمومی از دانشگاه استنفورد دریافت کرد. وارش ابتدا قصد داشت در همان دانشگاه بماند و دکترای اقتصاد بگیرد، اما با اصرار پدرش تصمیم گرفت وارد دانشکده حقوق هاروارد شود. او در سال ۱۹۹۵ با درجه عالی از هاروارد فارغالتحصیل شد و مدرک دکترای حقوق (Juris Doctor) دریافت کرد.
در کنار تحصیل حقوق، وارش دورههایی در اقتصاد بازار و بازار بدهی در دانشگاه هاروارد و MIT گذراند و همچنین در چند مؤسسه حقوقی معتبر آمریکا بهعنوان کارآموز تابستانی فعالیت کرد. وارش در استنفورد با همسرش جین لودر (Jane Lauder) آشنا شد که یکی از اعضای خانواده میلیاردر لودر و فرزند رونالد لودر (Ronald Lauder) است. خانواده لودر علاوه بر ثروت چند ده میلیارد دلاری، سالهاست در سیاست آمریکا نیز حضور فعالی دارند و برای مثال رونالد لودر یکی از اعضای قدیمی حزب جمهوریخواه، دوست نزدیک دونالد ترامپ و حامی اوست.
فعالیت کاری
وارش فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۹۹۶ و پس از فارغالتحصیلی از دانشکده حقوق هاروارد، با پیوستن به بانک مشهور مورگان استنلی آغاز کرد. او در ابتدا بهعنوان همکار (Associate) وارد این شرکت شد و در حوزه ادغام و تملک شرکتها (Mergers & Acquisitions) فعالیت میکرد. با این حال بهسرعت رشد کرد و بعدها به سمت معاون و مدیر اجرایی بخش بانکداری سرمایهگذاری در واحد ادغام و تملک رسید. او در صبح حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در دفتر مرکزی مورگان استنلی حضور داشت و سقوط برجهای مرکز تجارت جهانی را از نزدیک مشاهده کرد. این تجربه تأثیر عمیقی بر او گذاشت و باعث شد تصمیم بگیرد بخش خصوصی را ترک کرده و وارد فعالیتهای دولتی شود.
در سال ۲۰۰۲ جورج دبلیو بوش، رییسجمهور وقت آمریکا، وارش را به عنوان دستیار ویژه رییسجمهور در امور سیاست اقتصادی و دبیر اجرایی شورای اقتصاد ملی منصوب کرد. در این جایگاه، او مسئول رسیدگی به موضوعاتی مانند بازارهای سرمایه، بانکداری و امور مالی داخلی بود. او همچنین رابط کاخ سفید با نهادهای مهم مالی آمریکا مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) و بیمه سپردههای فدرال (FDIC) بود.
در سال ۲۰۰۶، جورج بوش او را به عضویت هیئتمدیره فدرال رزرو منصوب کرد. وارش در آن زمان یکی از جوانترین اعضای تاریخ فدرال رزرو بود و همین موضوع هم تحسین و هم انتقادهایی را به همراه داشت. برخی معتقد بودند تجربه عملی او در والاستریت یک مزیت بزرگ است؛ در حالی که منتقدان میگفتند او تجربه کافی در سیاست پولی ندارد.
پس از ترک فدرال رزرو در سال ۲۰۱۱، وارش به بخش خصوصی و فعالیتهای پژوهشی بازگشت. او در شرکت سرمایهگذاری استنلی دراکنمیلر فعالیت کرد، عضو هیئتمدیره چند شرکت بزرگ شد و بهعنوان پژوهشگر در مؤسسه Hoover و دانشگاه استنفورد مشغول به کار شد.
عملکرد کوین وارش در فدرال رزرو در ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱
در دورهای که وارش در فدرال رزرو حضور داشت، بحران مالی ۲۰۰۸ رخ داد که یکی از حساسترین مقاطع تاریخ اقتصاد آمریکا محسوب میشد. وارش که قبل از ورود به فدرال رزرو در مورگان استنلی کار میکرد، برخلاف خیلی از اعضای این بانک ارتباط نزدیکی با والاستریت و بازارهای مالی داشت. همین موضوع باعث شد در بحران ۲۰۰۸، به یکی از مهمترین رابطهای فدرال رزرو با بانکها و موسسات مالی تبدیل شود. بسیاری از تحلیلگران معتقد بودند او بهتر از اقتصاددانان سنتی فدرال رزرو، رفتار و نگرانیهای بازار را درک میکرد.
وارش در مدیریت بحران مالی ۲۰۰۸ نقش زیادی داشت و در تصمیمات مهمی مثل نجات Bear Stearns، کمک مالی ۸۵ میلیاردر دلاری به AIG و تبدیل مورگان استنلی و گلدمن ساکس به هلدینگ بانکی مشارکت کرد؛ اقداماتی که به این مؤسسات اجازه داد از حمایتهای اضطراری فدرال رزرو استفاده کنند. با این حال، همین نقش باعث شد بعدها مورد انتقاد سیاستمدارانی مثل الیزابت وارن قرار بگیرد. منتقدان میگویند او خطر بازار وامهای مسکن پرریسک را جدی نگرفت و بیش از حد به نفع والاستریت عمل کرد. حتی ارتباط قبلی او با مورگان استنلی هم بحث تضاد منافع را مطرح کرد.
از نظر سیاست پولی، وارش در ابتدا رویکردی نسبتاً انقباضی و ضدتورمی داشت. او با سیاستهایی مثل چاپ پول زیاد و خرید اوراق قرضه توسط فدرال رزرو (تسهیل کمی یا QE)، کاملاً موافق نبود و معتقد بود این سیاستها در بلندمدت میتوانند باعث تورم و اختلال در بازارها شوند. هرچند در دوران بحران از بعضی برنامههای حمایتی فدرال رزرو حمایت کرد، اما بعدها به یکی از منتقدان جدی بزرگ شدن ترازنامه بانک مرکزی تبدیل شد.
انتقادها از کوین وارش
کوین وارش برای انتخاب شدن به عنوان رییس فدرال رزرو باید در کمیته بانکداری سنای آمریکا حاضر میشد. در این کمیته سناتورهای آمریکایی ۳ انتقاد بنیادی را به او وارد کردند که در ادامه آنها را بررسی خواهیم کرد.
۱) استقلال نداشتن از ترامپ
بزرگترین نگرانی دموکراتها این بود که آیا وارش واقعاً مستقل عمل میکند یا قرار است سیاستهای موردنظر ترامپ را اجرا کند. ترامپ بارها به جروم پاول حمله کرده، خواهان کاهش سریع نرخ بهره شده و تلاش کرده نفوذ بیشتری روی فدرال رزرو داشته باشد. به همین خاطر در جلسه سنا حتی از وارش پرسیده شد:
آیا قرار است شما عروسک خیمهشببازی رئیسجمهور باشید؟
وارش این موضوع را رد کرد و گفت:
من بازیگر مستقلی خواهم بود.
او تاکید کرد تاکنون صحبتی درباره نرخ بهره با ترامپ انجام نداده اما منتقدانش، مخصوصاً الیزابت وارن قانع نشدند و گفتند ترامپ فقط «نظر» نداده، بلکه عملاً سعی کرده فدرال رزرو را تحت فشار بگذارد.
۲) شفاف نبودن درباره ثروت و سرمایهگذاریهای شخصی
یکی دیگر از انتقادهای مهم مربوط به داراییهای شخصی وارش بود. طبق گزارش NPR ثروت شخصی او بیش از ۱۰۰ میلیون دلار تخمین زده میشود و این رقم حتی ثروت خانواده همسرش (خانواده استی لودر) را هم شامل نمیشود.
اما فرم افشای مالی او مبهم توصیف شده و مشخص نیست سرمایههایش دقیقاً کجا قرار دارند، آیا ارتباط مالی با خانواده ترامپ دارد، آیا سرمایهگذاریهایی در چین دارد و یا ارتباطات مالی دیگری وجود دارد یا نه.
الیزابت وارن او را تحت فشار گذاشت تا جزئیات بیشتری ارائه دهد، اما وارش مستقیماً پاسخ نداد و فقط گفت اگر رئیس فدرال رزرو شود داراییهایش را میفروشد. منتقدان میگویند برای فردی که قرار است مهمترین مقام پولی آمریکا شود، این میزان ابهام مشکلساز است.
۳) تاثیر هوش مصنوعی بر اقتصاد
یکی از نکات مهم این جلسه، نگاه کوین وارش به هوش مصنوعی و اثر AI روی اقتصاد و تورم بود. دیدگاه وارش درباره هوش مصنوعی این است که AI میتواند بهرهوری اقتصاد آمریکا را بهشدت افزایش دهد. یعنی شرکتها با نیروی کمتر تولید بیشتری داشته باشند، هزینهها کاهش پیدا کند و رشد اقتصادی سریعتر شود.
نکته مهمتر اینجاست که وارش معتقد است افزایش بهرهوری ناشی از AI میتواند جلوی بخشی از تورم را بگیرد. چرا این مهم است؟ چون معمولاً وقتی دستمزدها بالا میرود، اقتصاد داغ میشود یا رشد سریع میشود، فدرال رزرو نگران تورم میشود و نرخ بهره را بالا میبرد. اما وارش میگوید اگر هوش مصنوعی باعث افزایش بهرهوری شود، اقتصاد میتواند رشد کند بدون اینکه تورم شدید ایجاد شود.
این دیدگاه میتواند استدلالی برای کاهش نرخ بهره یا حداقل سیاست پولی نرمتر باشد. اما منتقدانش درباره این نگاه چند نگرانی دارند. اول از همه بسیاری از افراد با خوشبینی بیشازحد نسبت به AI مشکل دارند. برخی اقتصاددانها میگویند هنوز مشخص نیست AI واقعاً آنقدر سریع و گسترده بهرهوری را افزایش دهد که اثر تورمی را خنثی کند.
دوم اینکه به نظر آنها چنین نظری خطر اشتباه در سیاست پولی را بالا میبرد. یعنی اگر فدرال رزرو بیشازحد به اثر مثبت AI اعتماد کند ممکن است نرخ بهره را زودتر کاهش دهد و بعداً تورم دوباره جهش کند.
برخی تحلیلگران میگویند نگاه وارش شبیه دوران آلن گرینسپن در اواخر دهه ۹۰ است. در آن زمان فدرال رزرو به رشد تکنولوژی و اینترنت خوشبین بود و بعداً حباب داتکام شکل گرفت.
سیاستهای احتمالی و بحثبرانگیز کوین وارش
کوین وارش احتمالاً تغییرات مهمی در نحوه عملکرد بانک مرکزی آمریکا ایجاد خواهد کرد؛ حتی اگر نتواند بهتنهایی نرخ بهره را کم یا زیاد کند. در ادامه ۳ تا از مهمترین تغییرات مذکور را بررسی میکنیم.
۱) تغییر در نحوه ارتباط فدرال رزرو با بازارها
مهمترین انتقاد وارش به فدرال رزرو، نحوه صحبت کردن این نهاد با بازارهاست. در حال حاضر فدرال رزرو مرتب سخنرانی میکند، پیشبینی نرخ بهره منتشر میکند و از طریق نمودار «Dot Plot» به بازار سیگنال میدهد که احتمالاً نرخ بهره در آینده چه مسیری خواهد داشت.
وارش معتقد است این کار مشکلساز شده چون بانک مرکزی بیشازحد خودش را متعهد به پیشبینیهای قبلی میکند و بعد سخت میتواند نظرش را تغییر دهد. او میگوید فدرال رزرو باید کمتر حرف بزند و انعطافپذیرتر باشد. به همین خاطر برخی میگویند وارش ممکن است شفافیت فدرال رزرو را کم کند و باعث شود تصمیمات فدرال رزرو غیر قابلپیشبینیتر گردد. این موضوع میتواند نوسان بازارها را بیشتر کند.
۲) تغییر در معیار سنجش تورم
فدرال رزرو الان بیشتر از شاخص PCE برای اندازهگیری تورم استفاده میکند اما وارش معتقد است هم PCE و هم CPI بیشازحد پر از «نویز» هستند. او ترجیح میدهد از مدلهایی مثل Trimmed Mean استفاده شود؛ یعنی دادههای خیلی شدید یا غیرعادی حذف شوند تا روند واقعی تورم مشخص شود.
به عبارت دیگر قیمت کالاهایی که خیلی گران یا ارزان شدهاند، در روش Trimmed Mean حذف میشود. مثلا ممکن است رشد ناگهانی قیمت بنزین را لحاظ نکند چون در روش Trimmed Mean، باور بر این است که این تغییرات شدید میتوانند تصویر واقعی تورم را خراب کنند.
مثلا اگر فرض کنیم ۱۰۰ کالا برای محاسبه تورم بررسی میشود، در روش Trimmed Mean برای مثال ۱۰ درصد از کالاهایی که بیشترین افزایش قیمت را داشتهاند حذف میشود و ۱۰ درصد از کالاهایی که بیشترین کاهش قیمت را داشتهاند هم کنار گذاشته میشود. بعد از حذف این «دادههای افراطی»، میانگین تورم از بقیه محاسبه میشود.
به زبان ساده وارش میگوید بانک مرکزی نباید روی نوسانات کوتاهمدت حساس شود. اگر این نگاه اجرا شود احتمال واکنش سریع فدرال رزرو به تورم کمتر میشود و شاید نرخ بهره با تأخیر بیشتری تغییر کند.
۳) تغییر نقش جهانی فدرال رزرو
وارش نگاه متفاوتی به نقش بینالمللی فدرال رزرو دارد. در بحرانهای جهانی، فدرال رزرو معمولاً با بانکهای مرکزی دیگر همکاری میکند و از ابزارهایی مثل «Dollar Swap Lines» استفاده میکند تا بازار جهانی آرام بماند.
اما وارش معتقد است مسائل ژئوپلیتیکی بیشتر باید توسط دولت آمریکا و وزارت خزانهداری مدیریت شوند، نه توسط فدرال رزرو. این دیدگاه به سیاستهای ترامپ هم نزدیک است؛ یعنی استفاده از دلار و ابزارهای مالی برای تقویت قدرت آمریکا. منتقدان نگرانند این موضوع باعث سیاسیتر شدن نقش دلار در جهان شود.
سوالات متداول
کوین وارش اقتصاددان، حقوقدان و عضو سابق هیئتمدیره فدرال رزرو است که بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ در این نهاد فعالیت کرد و به عنوان رییس فدرال رزرو انتخاب شده است.
منتقدان معتقدند وارش در بحران مالی ۲۰۰۸ خطر وامهای مسکن پرریسک را دستکم گرفت و بیشازحد به نفع والاستریت عمل کرد.
وارش احتمالاً از سیاست پولی انعطافپذیرتر، کاهش نقش ارتباطی فدرال رزرو با بازارها و کوچکتر شدن ترازنامه بانک مرکزی حمایت میکند.
