پراپ فرم‌ها در مقابل حساب‌های واقعی: بده‌بستان ساختاری که بیشتر تریدرها باهاش درگیرن

اکثر مقایسه‌هایی که بین پراپ فرم‌ها و حساب‌های واقعی انجام میشه، روی حجم سرمایه، تقسیم سود یا سختی چالش‌ها تمرکز داره. چیزی که خیلی کمتر در موردش حرف زده میشه، اینه که هر کدوم از این محیط‌ها چطور روی طرز فکر، تصمیم‌گیری و اجرای معاملات توسط تریدرها تاثیر میذاره. این تفاوت ساختاریه و مستقیم روی عملکرد تاثیر داره.

حساب‌های پراپ فرم اساساً بر پایه قوانین ساخته شدن. محدودیت‌های برداشت روزانه (daily drawdown)، سقف ضرر (maximum loss) و مهلت‌های ارزیابی، یک فضای عملیاتی محدود ایجاد می‌کنن. این محدودیت‌ها به کنترل و ثبات پاداش میدن، اما فشار زیادی هم به همراه دارن. هر معامله از فیلتر سوال “زنده موندن” رد میشه. تریدرها نسبت به نوسانات کوتاه‌مدت سرمایه‌شون خیلی حساس میشن، چون یک اشتباه میتونه باعث از دست رفتن حساب بشه.

این موضوع، رفتارها رو به روش‌های ظریفی تغییر میده. تریدرها برای نگه داشتن معاملاتشون در طول افت‌های عادی (drawdowns) تردید میکنن، زودتر از موعد سودها رو میبندن تا سرمایه‌شون حفظ بشه، یا از ستاپ‌های معتبر در اواخر روز برای کاهش ریسک اجتناب میکنن. هیچ کدوم از این کارها غیرمنطقی نیست. اینها واکنش‌های منطقی به محیط هستن. مشکل زمانی پیش میاد که تریدرها رعایت قوانین رو با اجرای بهینه (optimal execution) اشتباه میگیرن.

حساب‌های واقعی این محدودیت‌های خارجی رو ندارن. هیچ استاپ اجباری در ضرر روزانه و هیچ تاریخ انقضایی وجود نداره. افت‌های سرمایه (drawdowns) ممکنه ناخوشایند باشن ولی قابل جبرانن. این آزادی اجازه میده که معاملات برای مدت طولانی‌تری نگه داشته بشن، انتخاب‌های معاملاتی گسترده‌تری وجود داشته باشه و انعطاف‌پذیری بیشتری در اجرا فراهم بشه. در عین حال، این کار نیاز به سطح بالاتری از نظم درونی داره. بدون قوانینی که از بیرون اعمال میشن، مدیریت ریسک کاملاً خودتنظیمی میشه.

خیلی از تریدرها در یک محیط عملکرد خوبی دارن و در دیگری با مشکل روبرو میشن، چون مجموعه‌ی مهارت‌های مورد نیاز متفاوته. پراپ فرم‌ها به دقت، خویشتن‌داری و ثبات تحت فشار پاداش میدن. حساب‌های واقعی به صبر، کنترل احساسات و تفکر بلندمدت پاداش میدن. موفقیت در یکی به صورت خودکار به موفقیت در دیگری تبدیل نمیشه.

اشتباه اینجاست که حساب‌های پراپ رو به عنوان تمرینی برای معامله‌گری واقعی در نظر میگیریم، بدون اینکه انگیزه‌های درگیر در اون رو بشناسیم. قوانین رفتار، انتظارات و حتی انتخاب استراتژی رو شکل میدن. تریدرهایی که این رو میفهمن، دیگه خودشون رو بابت احساس محدودیت یا احتیاط بیش از حد سرزنش نمیکنن.
هیچ کدوم از این مدل‌ها برتری نداره. هر کدوم هدف متفاوتی رو دنبال میکنن. وضوح زمانی به دست میاد که رویکرد خودتون رو با ساختاری که تحت اون معامله میکنید هماهنگ کنید، نه اینکه یک طرز فکر رو به زور در یک محیط اشتباه جا بدید.

منبع: تریدینگ ویو