رابرت هال و مایکل وودفورد آمریکایی روز دوشنبه به خاطر کارشان در زمینه اینکه چگونه سیاست‌های پولی و مالی می‌توانند نوسانات مخرب اقتصادی را بهتر تثبیت کنند، برنده جایزه نوبل اقتصاد شدند.
خلاصه خبر
- رابرت هال و مایکل وودفورد، دو اقتصاددان آمریکایی، جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۲۶ را به دلیل توسعه مدل‌هایی برای کنترل نوسانات اقتصادی و بهبود سیاست‌های پولی و مالی دریافت کردند.
- پژوهش‌های این دو اقتصاددان نشان می‌دهد که اقدامات به‌موقع دولت‌ها و بانک‌های مرکزی و مدیریت انتظارات عمومی می‌تواند به مهار تورم، کاهش شدت رکودها و افزایش ثبات اقتصادی کمک کند.
به گزارش افریکانیوز، این دو نفر به دلیل توسعه مدل‌های جدید برای مدیریت رکودها و سایر بحران‌هایی که به ابزارهای سنتی پاسخ نمی‌دهند، مورد تقدیر قرار گرفتند. هیئت داوران گفت:
بر اساس این مدل‌ها، اقدامات به‌موقع در سیاست‌های مالی و پولی می‌تواند اوج و فرودهای اقتصاد را کاهش دهد.
آکادمی سلطنتی علوم سوئد در بیانیه‌ای توضیح داد که از زمانی که جان مینارد کینز نظریه‌های اقتصادی خود را تقریباً یک قرن پیش تدوین کرد، سیاست‌های «تثبیت» مدت‌ها به مقامات اجازه می‌داد تا در صورت نیاز رشد اقتصادی را تقویت کنند.
اما در طول شوک‌های نفتی در دهه ۱۹۷۰، مدل‌های کینزی که تعیین می‌کردند چه زمانی و چگونه باید اقدام شود، دیگر کارساز نبودند.
هال ۸۳ ساله، استاد دانشگاه استنفورد، و وودفورد، استاد دانشگاه کلمبیا متولد ۱۹۵۵، به طور جداگانه شروع به بررسی مدل‌های جدید کردند. هیئت داوران گفت:
آن‌ها به جای اینکه مدل‌ها را بر اساس پیوندهای آماری بین متغیرهای اقتصاد کلان، مانند تورم، تولید و مصرف پایه‌گذاری کنند، تصمیم گرفتند آن‌ها را بر یک پایه اقتصاد خرد بنا کنند.
در این بیانیه آمده است که مدل‌های هال و وودفورد شامل «درکی از چگونگی تأثیرگذاری مجموع کل خانوارهای فردی و کسب‌وکارها بر اقتصاد از طریق اقداماتشان» است.
یک جنبه اساسی از این موضوع، درک این مسئله است که خانوارها هنگام تصمیم‌گیری در مورد خرج کردن یا پس‌انداز، آینده‌نگر هستند.
این بدان معناست که نحوه اطلاع‌رسانی دولت‌ها و بانک‌های مرکزی درباره سیاست‌هایشان می‌تواند بر دیدگاه مردم نسبت به آینده هنگام اتخاذ چنین تصمیماتی تأثیر بگذارد. جان هاسلر، رئیس کمیته اعطای جایزه، در بیانیه‌ای گفت:
کار برندگان این جایزه، یک پایه نظری باثبات برای مدل‌هایی که اکنون توسط بانک‌های مرکزی و دولت‌ها در سراسر جهان استفاده می‌شوند، برای ما فراهم کرده است.
وودفورد با اشاره به اینکه نرخ بهره از قبل در بسیاری از کشورها به صفر رسیده بود، گفت که یک نمونه ملموس از کار او که در عمل اجرا شد، زمانی بود که بحران مالی سال ۲۰۰۸ وضعیتی را ایجاد کرد که در آن «ابزارهای سنتی سیاست پولی برای مقابله با مشکل احیای فعالیت‌های اقتصادی واقعاً کافی نبودند.»
یکی از رویکردهای جدیدی که توسط بانک‌های مرکزی به کار گرفته شد، شروع به ارائه «اظهارات صریح‌تر» در مورد این بود که آن‌ها معتقدند نرخ بهره در آینده به کدام سمت می‌روند، که این روند تا به امروز ادامه دارد.
در حالی که نظریه‌های او تأثیر زیادی بر سیاست‌گذاران داشته است، وی گفت که آن‌ها «با انگیزه یک دستور کار سیاسی خاص» ایجاد نشده‌اند.
وودفورد گفت:
این تلاشی برای بهبود پایه‌های بحث در مورد سیاست اقتصادی و در نتیجه کمک به مدیریت اقتصاد و همچنین کمک به درک عمومی بود.
تصمیم برای تقدیر از کار در زمینه سیاست پولی در حالی اتخاذ می‌شود که فدرال رزرو آمریکا که اخیراً نرخ را برای مبارزه با تورم افزایش داده است، با فشار بی‌سابقه‌ای از سوی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ برای کاهش نرخ بهره مواجه است.
