شکاف فدرال رزرو و بازارها؛ نرخ بهره در سال ۲۰۲۶ به کدام سو میرود؟

شکاف بین فدرال رزرو و بازارهای مالی بر سر مسیر نرخ بهره ایالات متحده در سال ۲۰۲۶ پدید آمده است.
خلاصه خبر
- در حالی که فدرال رزرو نسبت به کاهش بیشتر نرخ بهره احتیاط نشان میدهد، بازارها دو تا سه کاهش را در سال جاری پیشبینی میکنند.
- ترامپ در شرایط حساسی قرار دارد.
به گزارش بیاینکریپتو، در قلب این تضاد یک پارادوکس ناخوشایند نهفته است: فشار ترامپ برای کاهش نرخ بهره ممکن است توسط همان تورمی که بقای سیاسی او را تهدید میکند، تضعیف شود.
احتمال کاهش نرخ بهره تا اواسط سال
بر اساس پلتفرم بازار پیشبینی Polymarket، احتمال کاهش نرخ بهره در جلسه ژانویه (دی) کمیته فدرال بازار آزاد (FOMC) تنها ۱۲ درصد است. بیشتر شرکتکنندگان انتظار دارند نرخ بهره در این ماه بدون تغییر باقی بمانند.
اما این تصویر در بلندمدت تغییر کرده و احتمال کاهش نرخ بهره تا آوریل (فروردین) کمی رشد میکند. برای کل سال، سناریوی دو کاهش با ۲۴ درصد بالاترین احتمال را دارد و پس از آن سه کاهش (۲۰ درصد) و چهار کاهش (۱۷ درصد) قرار دارند. در نتیجه در مجموع، احتمال دو یا چند کاهش از ۸۷ درصد فراتر میرود.
ابزار CME FedWatch که انتظارات نهفته در قراردادهای آتی نرخ بهره را منعکس میکند، تصویری مشابه ارائه میدهد. احتمال حفظ نرخ بهره در ژانویه ۸۲ درصد است که تقریباً با Polymarket مطابقت دارد. احتمال حداقل یک کاهش تا ژوئن ۸۲.۸ درصد است، در حالی که احتمال دو تا سه کاهش تا پایان سال به ۹۴.۸ درصد میرسد.
اجماع بازار واضح است: حفظ نرخ بهره در ژانویه، شروع کاهش آن در نیمه اول سال و انجام دو تا سه کاهش تا دسامبر (آذر ۱۴۰۵).
بانکداران مرکزی تندرو فدرال رزرو عجلهای نشان نمیدهند
با این حال، در داخل فدرال رزرو، روایتی متفاوت در حال شکلگیری است. در روزهای قبل آنا پاولسون، رئیس فدرال رزرو فیلادلفیا، اشاره کرد که کاهشهای بیشتر نرخ بهره ممکن است تا اواخر سال مناسب نباشد.
پاولسون که دارای حق رأی در کمیته فدرال بازار آزاد (FOMC) سال ۲۰۲۶ است، اظهار داشت که تعدیلات جزئی نرخ بهره ممکن است اواخر سال ۲۰۲۶ مناسب باشد اما تنها در صورتی که تورم تعدیل شود، بازار کار ثبات یابد و رشد حدود ۲ درصد تثبیت شود. او موضع فعلی سیاست را هنوز کمی محدودکننده توصیف کرد که نشان میدهد همچنان در جهت کاهش فشارهای تورمی عمل میکند.
اظهارات او در تضاد شدید با انتظارات بازار مبنی بر کاهش نرخ بهره در نیمه اول سال است. پیام از اردوگاه تندرو فدرال رزرو واضح است: به این زودیها منتظر اقدامی نباشید.
جلسه دسامبر FOMC: کمیتهای با اختلاف نظر
جلسه دسامبر FOMC نشان داد که فدرال رزرو تا چه حد دچار شکاف شده است. کمیته نرخ بهره را ۰.۲۵ درصد کاهش داد و دامنه هدف آن را به ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد رساند. اما رأیگیری ۳ به ۹ بود که حاشیه گستردهتری نسبت به تصمیم قبلی ۲ به ۱۰ بود. دو عضو (اشمید و گولزبی)، ترجیح دادند نرخ بهره را ثابت نگه دارند. در مقابل، میران که به طور شدت همسو با دولت ترامپ است، برای کاهش ۰.۵ درصدی نرخ بهره فشار آورد.
نمودار نقطهای داستانی مهم را آشکار کرد. در حالی که میانگین پیشبینی تنها به یک کاهش در سال ۲۰۲۶ اشاره داشت، توزیع گسترده بود. هفت مقام هیچ کاهشی را پیشبینی نکردند، در حالی که هشت نفر دو یا چند کاهش را متصور بودند. یک پیشبینی حتی نشان داد که نرخ بهره میتواند تا ۲.۱۲۵ درصد کاهش یابد.
راهنمایی رسمی فدرال رزرو یک کاهش را نشان میدهد. بازارها دو کاهش را قیمتگذاری میکنند. چرا این شکاف پایدار است؟
چرا بازارها نسبت به کاهش نرخ بهره امیدوار هستند؟
دلیل اصلی که بازارها از پذیرش راهنمایی تندرو فدرال رزرو سر باز میزنند، دونالد ترامپ است. ترامپ از زمان بازگشت به دفتر کار، مدام فدرال رزرو را برای کاهش نرخ بهره تحت فشار قرار داده است. رأیگیری قبلی FOMC که در آن یک مقام همسو با ترامپ برای کاهش بیشتر فشار آورد، نمونهای از این پویایی است.
مهمتر اینکه دوره ریاست جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، در سال ۲۰۲۶ به پایان میرسد. قدرت معرفی جانشین او بر عهده رئیسجمهور است. معاملهگران به شدت انتظار دارند که ترامپ فردی را منصوب کند که با ترجیح او برای سیاست پولی آسانتر همدلتر باشد.
عوامل ساختاری این دیدگاه را تقویت میکنند. فدرال رزرو معمولا در مواقع ضعف بازار کار به کاهش نرخ بهره روی آورده است. اختلافات در FOMC عمیقتر شده و نگرانیهایی وجود دارد که سیاستهای تعرفهای میتوانند رشد اقتصادی را کند کرده و فشار برای تسهیل سیاست پولی را افزایش دهند.
دلیل بازار ساده است: فشار ترامپ، همراه با کندی احتمالی اقتصادی، در نهایت فدرال رزرو را وادار به کاهش نرخ بهره خواهد کرد.
پارادوکس میاندورهای: تورم پاشنه آشیل ترامپ است
در اینجا یک تناقض مهم نهفته است. برای اینکه ترامپ بتواند به طور مؤثر بر فدرال رزرو فشار وارد کند، به سرمایه سیاسی نیاز دارد. اما این سرمایه به دلیل تورم کاهش یافته است.
نظرسنجیهای اخیر نشان میدهد که نرخ تأیید ترامپ در مورد سیاست اقتصادی به ۳۶ درصد کاهش یافته است. در یک نظرسنجی PBS/NPR/Marist،حدود ۵۷ درصد پاسخدهندگان مدیریت اقتصادی او را تأیید نکردند. یک نظرسنجی CBS/YouGov نشان داد که ۵۰ درصد آمریکاییها میگویند وضعیت مالی آنها تحت سیاستهای ترامپ بدتر شده است.
مقصر قیمتهای بالا است. بر اساس دادههای اداره آمار کار، قیمت گوشت چرخکرده از ژوئیه ۲۰۲۰ حدود ۴۸ افزایش یافته است. در حالی که قیمت یک وعده بیگ مک مکدونالد از ۷.۲۹ دلار در سال ۲۰۱۹ به بیش از ۹.۲۹ دلار در سال ۲۰۲۴ رسیده است. قیمت تخممرغ حتی نوسان بیشتری دارد و تقریباً ۱۷۰ درصد بین دسامبر ۲۰۱۹ و دسامبر ۲۰۲۴ افزایش یافته است. واژه توان خرید به نگرانی اصلی اقتصادی تبدیل شده است. در نظرسنجی NPR/PBS News/Marist، حدود ۷۰ دصد آمریکاییها گفتند که هزینه زندگی در منطقه آنها برای یک خانواده متوسط غیرقابل تحمل است که این رقم به شدت از ۴۵ درصد در ژوئن افزایش یافته است.
این نارضایتی از هم اکنون در صندوقهای رأی خود را نشان میدهد. در رقابت شهرداری شهر نیویورک در ماه نوامبر گذشته، زهران ممدانی، نماینده دموکرات مجلس ایالتی، با شعار مقرونبهصرفهتر کردن شهر پیروز شد. نامزدهای دموکرات نیز با تأکید بر کاهش هزینههای زندگی، فرمانداریهای ویرجینیا و نیوجرسی را به دست آوردند. با نزدیک شدن انتخابات میاندورهای در ماه نوامبر، بیش از ۳۰ عضو جمهوریخواه مجلس نمایندگان قبلاً اعلام کردهاند که برای انتخاب مجدد نامزد نخواهند شد.
سه سناریو؛ هیچ مسیر آسانی نیست!
تقاطع سیاست پولی و سیاستهای انتخاباتی سه سناریوی ممکن را برای سال ۲۰۲۶ ایجاد میکند ولی هیچیک از آنها همه آنچه ترامپ میخواهد را به او نمیدهد.
سناریو ۱: تورم بالا میماند. ترامپ با خطرات سیاسی مواجه میشود، احتمالاً در انتخابات میاندورهای شکست میخورد اما تورم بالا همچنین به این معنی است که فدرال رزرو هیچ توجیهی برای کاهش نرخ بهره ندارد. موقعیت تضعیف شدهترامپ توانایی او برای فشار بر بانک مرکزی را بیشتر کاهش میدهد.
سناریو ۲: اقتصاد به شدت کند میشود. ترامپ با ضربه سیاسی بدتری مواجه میشود زیرا رأیدهندگان او را به خاطر اقتصاد ضعیف مجازات میکنند. با این حال، فدرال رزرو دلیلی روشن برای کاهش نرخ بهره جهت حمایت از رشد پیدا میکند.
سناریو ۳: فرود نرم با تعدیل تورم. جایگاه سیاسی ترامپ ممکن است با کاهش نگرانیهای اقتصادی بهبود یابد. اما با عملکرد خوب اقتصاد، فدرال رزرو دلیل کمی برای کاهش نرخ بهره دارد.
در هیچیک از این سناریوها، ترامپ هم قدرت سیاسی و هم نرخ بهره پایینتر را به دست نمیآورد. این دو هدف اساساً در تضاد هستند.
دادههایی که همه چیز را تعیین خواهند کرد
انتشارات اقتصادی آتی به عنوان متغیرهای تعیینکننده عمل خواهند کرد که هم سیاست فدرال رزرو و هم سرنوشت سیاسی ترامپ را شکل میدهند.
شاخص قیمت مصرفکننده (CPI): کاهش آن، توجیه برای کاهش نرخ بهره را تقویت میکند و به ترامپ تسکین سیاسی میبخشد. افزایش آن، فدرال رزرو را محدود کرده و واکنش شدید رأیدهندگان علیه دولت را تشدید میکند.
شاخص قیمت تولیدکننده (PPI): به عنوان یک شاخص پیشرو برای قیمتهای مصرفکننده، کاهش PPI نشاندهنده تعدیل آتی CPI خواهد بود. افزایش PPI میتواند نشاندهنده تحقق فشارهای قیمتی ناشی از تعرفهها باشد.
دادههای اشتغال (NFP، نرخ بیکاری): تضعیف بازارهای کار فشار بر فدرال رزرو را برای کاهش نرخ بهره افزایش میدهد — اما همچنین به سابقه اقتصادی ترامپ آسیب میزند. اشتغال پایدار به فدرال رزرو پوشش میدهد تا موضع محتاطانه خود را حفظ کند.



