همه چیز درباره ارز دیجیتال استورج (STORJ) و کاربردهای آن

خلاصه مطلب

استورج (Storj) یک پلتفرم ذخیره‌سازی ابری غیرمتمرکز است که با استفاده از شبکه‌ای از کامپیوترهای توزیع‌شده در سراسر جهان، امکان ذخیره امن و خصوصی داده‌ها را فراهم می‌کند. در این سیستم، فایل‌ها قبل از ذخیره‌سازی رمزنگاری شده و به قطعات کوچک تقسیم می‌شوند و سپس در نودهای مختلف شبکه قرار می‌گیرند. ارز دیجیتال استورج (STORJ) توکن اصلی این شبکه است که برای پرداخت هزینه ذخیره‌سازی، انتقال داده و پاداش به اپراتورهای نود استفاده می‌شود. استفاده از معماری غیرمتمرکز باعث افزایش امنیت، کاهش هزینه‌ها و دسترس‌پذیری بالاتر داده‌ها در مقایسه با سرویس‌های ابری سنتی می‌شود.

مقدمه

با رشد روزافزون حجم داده‌ها در اینترنت، نیاز به روش‌های امن، سریع و مقرون‌به‌صرفه برای ذخیره اطلاعات بیش از گذشته احساس می‌شود. در همین راستا، پروژه‌های بلاکچینی تلاش کرده‌اند راهکارهای نوآورانه‌ای برای ذخیره‌سازی داده ارائه دهند. یکی از این پروژه‌ها استورج است که با استفاده از فناوری بلاکچین و شبکه‌ای از نودهای توزیع‌شده، امکان ذخیره‌سازی غیرمتمرکز فایل‌ها را فراهم می‌کند. در این مقاله به بررسی این موضوع می‌پردازیم که ارز استورج چیست، کاربردهای آن چیست، چگونه کار می‌کند و چه مزایا و معایبی دارد.

ارز استورج چیست؟

ارز دیجیتال استورج (STORJ) توکنی است که برای کار در یک شبکه‌ ذخیره‌سازی ابری غیرمتمرکز طراحی شده؛ شبکه‌ای که تلاش می‌کند مفهوم «فضای ابری» را از دست شرکت‌های متمرکز مانند گوگل و آمازون خارج کرده و آن را به هزاران کاربر معمولی در سراسر جهان بسپارد. اگر بخواهیم ساده توضیح دهیم استورج چیست، باید بگوییم این پروژه یک سیستم ذخیره‌سازی ابری است که روی فناوری بلاک چین ساخته شده و امکان ذخیره، بازیابی و مدیریت فایل‌ها را به شکلی کاملاً غیرمتمرکز فراهم می‌کند. 

در این شبکه هر کسی می‌تواند دو نقش داشته باشد: 

• کاربرانی که فایل دارند و می‌خواهند آنها را ذخیره کنند.
• افرادی که فضای هارد اضافی دارند و آن را به شبکه اجاره می‌دهند.

پرداخت‌ها، پاداش‌ها و تعاملات بین این دو گروه با استفاده از ارز استورج انجام می‌شود. این موضوع باعث شده توکن STORJ قلب اقتصادی شبکه باشد و به‌نوعی سوخت اصلی آن محسوب شود. ارز دیجیتال STORJ ابزار پرداخت داخلی و انگیزه اقتصادی شبکه است. استفاده این دو گروه از شبکه استورج بر قیمت ارز استورج تاثیر بسزایی می‌گذارد.

شبکه استورج بر پایه‌ی شبکه‌ای گسترده از کامپیوترها (یا همان نودها) فعالیت می‌کند. هر نود بخشی از فضای هارد خود را در اختیار شبکه قرار می‌دهد و در ازای نگهداری امن و مداوم فایل‌ها، ارز STORJ دریافت می‌کند.

این روش چند مزیت مهم دارد: 

• امنیت بالا 
• مقاومت در برابر هک متمرکز 
• سرعت مناسب 
• هزینه کمتر نسبت به سرویس‌های ابری معمولی 

به این ترتیب استورج یک مدل کاملاً متفاوت از ذخیره‌سازی ابری ارائه می‌دهد؛ مدلی که برخلاف سرویس‌های متمرکز، بر قدرت کاربرانی که فضای اضافی دارند تکیه می‌کند.

نقش‌های اصلی ارز استورج در شبکه

• روش پرداخت برای ذخیره‌سازی و بازیابی داده 
• پاداش‌دهی به نودها برای فضای ذخیره‌سازی و پهنای باند 
• تضمین پایداری اقتصاد شبکه 
• کمک به حفظ غیرمتمرکز بودن اکوسیستم 

تاریخچه و تکامل استورج 

پروژه استورج توسط شان ویلکینسون (Shawn Wilkinson) و جان کویین (John Quinn) در سال ۲۰۱۴ آغاز شد. شرکت سازنده‌ی آن، Storj Labs، سه دوره جذب سرمایه انجام داده و نسخه فعلی شبکه با نام V3 از سال ۲۰۱۹ فعال است.

فرآیند توسعه توکن نیز این مراحل را طی کرده:

• ابتدا توکن با نام SJCX روی پلتفرم Counterparty (متکی بر بلاک چین بیت کوین) عرضه شد. 
• در سال ۲۰۱۷ پروژه به بلاک چین اتریوم مهاجرت کرد و توکنی با استاندارد ERC-20 با نام STORJ معرفی شد. 
• این مهاجرت باعث شد شبکه سرعت بیشتر، قراردادهای هوشمند و زیرساخت‌های توسعه‌پذیرتری در اختیار داشته باشد.

رقبای استورج در میان پروژه‌های ذخیره‌سازی غیرمتمرکز

در سال‌های اخیر پروژه‌های مختلفی با هدف ارائه ذخیره‌سازی غیرمتمرکز شکل گرفته‌اند. رقبای شناخته‌شده استورج عبارت‌اند از: 

• فایل کوین (Filecoin) 
• سیاکوین (Siacoin) 
• آرویو (Arweave) 

با این حال استورج به‌دلیل کارکرد ساده‌تر، سرعت بهتر و استفاده از توکن ERC20 جایگاه متفاوتی دارد و یکی از محبوب‌ترین گزینه‌ها برای ذخیره‌سازی ابری غیرمتمرکز محسوب می‌شود.

استورج چگونه کار می‌کند؟

در شبکه استورج کسانی که فضای ذخیره‌سازی در اختیار شبکه قرار می‌دهند (اپراتورهای نود) در ازای نگهداری و انتقال داده‌ها پاداش دریافت می‌کنند. این پرداخت‌ها معمولاً با ارز دیجیتال استورج (STORJ) انجام می‌شود.

در واقع STORJ نقش سوخت اقتصادی شبکه را ایفا می‌کند و برای موارد زیر استفاده می‌شود:

1. پرداخت هزینه ذخیره‌سازی داده توسط کاربران
2. پرداخت پاداش به اپراتورهای نود
3. تسویه هزینه پهنای باند و انتقال داده

شبکه استورج برای اطمینان از اینکه نودها واقعاً داده‌ها را نگهداری می‌کنند، به‌طور مرتب آن‌ها را بازرسی (Audit) می‌کند. در این فرآیند شبکه از نود درخواست می‌کند بخشی از داده ذخیره‌شده را ارائه دهد. اگر نود نتواند آن داده را ارائه کند یا زیاد آفلاین باشد:

• امتیاز اعتبارش کاهش می‌یابد،
• ممکن است از شبکه تعلیق شود،
• یا حتی از شبکه حذف شود.

این سیستم باعث می‌شود داده‌ها همیشهقابل اعتماد و در دسترسباقی بمانند.

در سرویس‌هایی مثل گوگل درایو یا AWS داده‌ها در دیتاسنترهای متمرکزذخیره می‌شوند، اما در استورج داده‌ها در هزاران کامپیوتر مستقل در سراسر جهان پخش می‌شوند. همین موضوع باعث افزایش امنیت، مقاومت در برابر خرابی و کاهش تمرکزمی‌شود.

ذخیره‌سازی غیرمتمرکز در استورج

برای درک بهتر اینکه استورج چیست و چرا این پروژه در حوزه ذخیره‌سازی غیرمتمرکز اهمیت دارد، باید با نحوه عملکرد آن آشنا شویم. شبکه استورج یک سیستم ذخیره‌سازی ابری غیرمتمرکز است که به‌جای نگهداری فایل‌ها در یک سرور مرکزی، داده‌ها را در میان هزاران کامپیوتر در سراسر جهان توزیع می‌کند. 

در این شبکه، کاربران می‌توانند فایل‌های خود را آپلود کنند و در مقابل، افرادی که فضای خالی هارد خود را در اختیار شبکه قرار می‌دهند، پاداش دریافت می‌کنند که معمولاً به شکل ارز استورج (STORJ) پرداخت می‌شود. 

به طور کلی فرآیند ذخیره‌سازی داده در شبکه استورج در چند مرحله انجام می‌شود که در ادامه هر یک از این مراحل را بررسی می‌کنیم.

رمزنگاری فایل‌ها در شبکه استورج

اولین مرحله در فرآیند ذخیره‌سازی در شبکه استورج مربوط به امنیت داده‌ها است. زمانی که کاربر فایل خود را در این شبکه آپلود می‌کند، قبل از اینکه فایل به سرور یا گره‌ای ارسال شود، ابتدا به‌صورت کامل رمزنگاری می‌شود.

این رمزنگاری با استفاده از استاندارد امنیتی AES‑۲۵۶‑GCM انجام می‌شود که یکی از قوی‌ترین روش‌های رمزگذاری در جهان محسوب می‌شود. به این ترتیب حتی خود شبکه استورج نیز نمی‌تواند محتوای فایل‌های کاربران را مشاهده کند. 

در واقع کنترل کامل داده‌ها در اختیار کاربر باقی می‌ماند و هیچ فرد یا سازمانی بدون کلید رمزگذاری قادر به مشاهده اطلاعات نخواهد بود. این موضوع یکی از مهم‌ترین مزیت‌های ارز استورج و شبکه آن نسبت به سرویس‌های ابری متمرکز است.

تقسیم فایل به قطعات کوچک

پس از رمزنگاری، فایل وارد مرحله بعدی می‌شود. در این مرحله شبکه استورج فایل را به قطعات کوچک‌تری تقسیم می‌کند. 

هر فایل معمولاً به ۸۰ قطعه مجزا تبدیل می‌شود. این قطعات به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که هر کدام بخشی از داده را در خود دارند و به تنهایی قابل استفاده نیستند. برای بازسازی فایل اصلی تنها ۲۹ قطعه از این ۸۰ قطعه کافی است.

این روش چند مزیت مهم دارد:

• افزایش امنیت داده‌ها 
• جلوگیری از از بین رفتن فایل در صورت خرابی برخی سرورها 
• افزایش سرعت بازیابی اطلاعات 

استورج برای انجام این کار از فناوری Reed‑Solomon Erasure Coding استفاده می‌کند. این فناوری امکان بازیابی داده‌ها حتی در صورت از دست رفتن بخشی از قطعات را فراهم می‌کند.

از نظر امنیتی نیز این روش بسیار قدرتمند است. اگر فردی بخواهد به داده‌های یک کاربر دسترسی پیدا کند، باید ابتدا قطعات مربوط به آن فایل را در میان هزاران قطعه دیگر پیدا کند و سپس بتواند رمزنگاری قدرتمند آن را بشکند؛ کاری که عملاً بسیار دشوار است.

توزیع داده‌ها در گره‌های شبکه

پس از تقسیم فایل، نوبت به مرحله توزیع داده‌ها می‌رسد. در این مرحله هر یک از قطعات فایل در میان کامپیوترهای مختلفی که در شبکه فعالیت می‌کنند ذخیره می‌شود. 

این کامپیوترها که به آن‌ها گره یا Node گفته می‌شود، توسط کاربران در سراسر جهان اداره می‌شوند. هر فردی که فضای خالی در هارد خود داشته باشد می‌تواند به شبکه بپیوندد و به یک نود ذخیره‌سازی تبدیل شود.

شبکه استورج هزاران نود در کشورهای مختلف دارد و این نودها قطعات فایل را نگهداری می‌کنند. انتخاب نودها برای ذخیره هر قطعه به‌صورت تصادفی و بر اساس معیارهایی مانند سرعت اتصال، تأخیر شبکه و اعتبار نود انجام می‌شود.

این مدل توزیع باعث می‌شود که هیچ فایل کاملی در یک مکان نگهداری نشود و در صورت آفلاین شدن برخی نودها، داده‌ها همچنان در دسترس باشند.

بازیابی فایل‌ها در شبکه استورج

آخرین مرحله در عملکرد شبکه استورج مربوط به بازیابی فایل است. زمانی که کاربر قصد دانلود یا مشاهده فایل خود را داشته باشد، شبکه شروع به جمع‌آوری قطعات مربوطه از گره‌های مختلف می‌کند.

همان‌طور که گفته شد برای بازسازی فایل تنها ۲۹ قطعه از ۸۰ قطعه کافی است. بنابراین حتی اگر برخی گره‌ها در دسترس نباشند، شبکه می‌تواند فایل را بدون مشکل بازیابی کند.

پس از جمع‌آوری قطعات لازم، این قطعات در کنار هم قرار می‌گیرند و سپس با استفاده از کلید رمزگذاری کاربر رمزگشایی می‌شوند تا فایل اصلی دوباره ساخته شود.

علاوه بر این، شبکه استورج دارای یک سیستم ترمیم خودکار (Self‑Repair) نیز هست. اگر تعداد زیادی از قطعات یک فایل از بین برود یا برخی نودها برای مدت طولانی آفلاین باشند، شبکه به‌طور خودکار قطعات جدیدی ایجاد کرده و آن‌ها را در نودهای سالم ذخیره می‌کند.

اجزای اصلی شبکه استورج

شبکه استورج از سه جزء اصلی تشکیل شده است تا بتواند این فرآیند را به درستی انجام دهد:

1. گره‌های ذخیره‌سازی (Storage Nodes): این گره‌ها همان نودها یا کامپیوترهایی هستند که فضای ذخیره‌سازی خود را در اختیار شبکه قرار می‌دهند. آن‌ها وظیفه نگهداری قطعات فایل و ارسال آن‌ها در زمان نیاز را بر عهده دارند. اپراتورهای این گره‌ها در ازای ارائه فضای ذخیره‌سازی، پاداش دریافت می‌کنند که معمولاً به شکل ارز دیجیتال استورج پرداخت می‌شود.
2. آپلینک‌ها (Uplinks): آپلینک نرم‌افزاری است که روی دستگاه کاربر اجرا می‌شود و وظیفه آپلود و دانلود فایل‌ها را بر عهده دارد. این نرم‌افزار هنگام ذخیره یا بازیابی داده‌ها با سایر بخش‌های شبکه هماهنگ می‌شود.
3. ماهواره‌ها (Satellites): ماهواره‌ها نقش هماهنگ‌کننده شبکه را دارند. آن‌ها وظایفی مانند مدیریت متادیتا، انتخاب گره‌های مناسب برای ذخیره قطعات فایل، نظارت بر عملکرد گره‌ها و توزیع پرداخت‌ها را انجام می‌دهند. در واقع ماهواره‌ها مانند یک لایه مدیریتی عمل می‌کنند که ارتباط بین کاربران و گره‌های ذخیره‌سازی را سازماندهی می‌کند.

چگونه یک نود استورج راه‌اندازی کنیم؟

یکی از ویژگی‌های مهم شبکه استورج (Storj) این است که هر کاربری می‌تواند با در اختیار گذاشتن فضای خالی هارد خود به یک نود ذخیره‌سازی تبدیل شود. در این حالت کامپیوتر شما بخشی از شبکه ذخیره‌سازی غیرمتمرکز استورج خواهد شد و در ازای نگهداری داده‌های رمزنگاری‌شده کاربران، پاداش دریافت می‌کنید که معمولاً به صورت ارز دیجیتال استورج (STORJ) پرداخت می‌شود.

برای تبدیل شدن به یک نود استورج تنها داشتن فضای خالی هارد کافی نیست. اگرچه فضای ذخیره‌سازی مهم‌ترین بخش است، اما سیستم شما باید از نظر سخت‌افزار، اینترنت و تنظیمات شبکه نیز شرایط مناسبی داشته باشد تا بتواند به‌صورت پایدار در شبکه فعالیت کند.

فضای ذخیره‌سازی (Storage)

فضای ذخیره‌سازی مهم‌ترین منبعی است که شما در اختیار شبکه قرار می‌دهید. این فضا برای نگهداری قطعات رمزنگاری‌شده فایل‌های کاربران استفاده می‌شود.

• حداقل فضای پیشنهادی: حدود ۵۰۰ گیگابایت فضای خالی
• فضای مناسب برای عملکرد بهتر: ۱ تا چند ترابایت

هارد دیسک‌های معمولی HDD قابل استفاده هستند  طبیعتاً هارد SSD سرعت بیشتری دارد اما الزامی نیست. نکته مهم این است که فضای اختصاص داده شده به نود باید پایدار باشد و به طور ناگهانی کاهش پیدا نکند.

پردازنده (CPU)

شبکه استورج پردازش سنگینی ندارد، اما برای انجام عملیات‌هایی مانند رمزنگاری داده‌ها و مدیریت انتقال فایل‌ها به مقدار مشخصی از توان پردازشی نیاز دارد.

• حداقل مورد نیاز: ۱ تا ۲ هسته پردازنده
• پیشنهادی: ۲ هسته یا بیشتر

پردازنده‌های معمولی مانند Intel Core i3  یا AMD Ryzen 3  برای اجرای نود کاملاً مناسب هستند.

حافظه رم (RAM)

مصرف رم در نودهای استورج معمولاً پایین است و حتی سیستم‌های ساده هم می‌توانند آن را اجرا کنند.

• حداقل رم مورد نیاز: ۱ گیگابایت
• رم پیشنهادی: ۲ گیگابایت یا بیشتر

البته اگر قصد داشته باشید چند نود را روی یک سرور اجرا کنید، به مقدار رم بیشتری نیاز خواهید داشت.

اینترنت و پهنای باند

اتصال اینترنت یکی از مهم‌ترین عوامل برای عملکرد موفق یک نود استورج است، زیرا داده‌ها باید به صورت مداوم بین کاربران و نودها منتقل شوند.

• حداقل سرعت آپلود پیشنهادی: ۵ تا ۱۰ مگابیت بر ثانیه 
• سرعت دانلود پیشنهادی: ۲۵ مگابیت بر ثانیه یا بیشتر

دقت کنید که اتصال باید پایدار و بدون قطعی زیاد باشد، ترجیحاً اینترنت نامحدود یا با حجم بالا داشته باشید و اینترنت شما توانایی انتقال داده‌های زیاد در طول ماه را داشته باشد. در برخی موارد میزان ترافیک ماهانه ممکن است به چند صد گیگابایت یا حتی چند ترابایت برسد.

آنلاین بودن سیستم (Uptime)

برای اینکه نود شما در شبکه معتبر باقی بماند، باید در بیشتر ساعات شبانه‌روز فعال باشد.

• حداقل قابل قبول: حدود ۹۰ درصد آنلاین بودن
• وضعیت ایده‌آل: ۹۵ تا ۹۹ درصد آپ‌تایم

اگر سیستم شما زیاد خاموش شود یا اتصال اینترنت دائماً قطع شود، شبکه ممکن است داده‌ها را به نودهای دیگر منتقل کند.

آی‌پی و تنظیمات شبکه

برای اینکه نود بتواند با سایر بخش‌های شبکه استورج ارتباط برقرار کند، باید یک پورت مشخص در مودم یا روتر باز باشد. پورت مورد نیاز هم ۲۸۹۶۷ است.

برای این کار معمولاً یکی از این دو مورد لازم است:

• داشتن IP عمومی (Public IP)
• یا فعال کردن Port Forwarding در مودم

بدون این تنظیمات ممکن است نود شما نتواند به درستی در شبکه فعالیت کند.

سیستم عامل

نرم‌افزار نود استورج روی چند سیستم عامل مختلف قابل اجرا است.

• لینوکس (گزینه رایج برای سرورها) 
• ویندوز 
• macOS

همچنین بسیاری از اپراتورهای نود از Docker برای نصب و مدیریت آسان‌تر نود استفاده می‌کنند.

کاربردهای ارز دیجیتال استورج چیست؟

کاربردهای ارز دیجیتال استورج (STORJ) در اکوسیستم شبکه آن بیشتر به مدیریت اقتصاد این شبکه ذخیره‌سازی غیرمتمرکز مربوط می‌شود. مهم‌ترین کاربردهای این توکن عبارت‌اند از:

1. پرداخت هزینه ذخیره‌سازی داده‌ها: کاربران برای ذخیره فایل‌ها و داده‌های خود در شبکه غیرمتمرکز استورج باید هزینه پرداخت کنند که این پرداخت‌ها می‌تواند با توکن استورج انجام شود.
2. پرداخت پاداش به اپراتورهای نود: افرادی که به عنوان Storage Node در شبکه فعالیت می‌کنند و فضای هارد و پهنای باند خود را در اختیار شبکه قرار می‌دهند، در ازای خدمات خود پاداش دریافت می‌کنند. این پاداش معمولاً با ارز استورج پرداخت می‌شود.
3. پرداخت هزینه انتقال داده (Bandwidth): زمانی که کاربران فایل‌های خود را از شبکه دانلود می‌کنند یا داده‌ها بین نودها منتقل می‌شود، هزینه پهنای باند نیز از طریق توکن STORJ تسویه می‌شود.
4. ایجاد انگیزه برای مشارکت در شبکه: ارز استورج به عنوان یک مکانیزم انگیزشی عمل می‌کند و باعث می‌شود کاربران بیشتری فضای ذخیره‌سازی و منابع خود را در اختیار شبکه قرار دهند.
5. استفاده در اکوسیستم ذخیره‌سازی غیرمتمرکز: توسعه‌دهندگان و شرکت‌ها می‌توانند از شبکه استورج برای ساخت اپلیکیشن‌ها و سرویس‌های ذخیره‌سازی ابری استفاده کنند و هزینه خدمات را با ارز دیجیتال استورج پرداخت کنند.
6. قابل معامله در بازار ارزهای دیجیتال: علاوه بر کاربرد در شبکه، ارز استورج در بسیاری از صرافی‌های ارز دیجیتال معامله می‌شود و کاربران می‌توانند آن را خرید، فروش یا نگهداری کنند.

نحوه خرید ارز دیجیتال استورج

برای خرید ارز دیجیتال استورج یا مشاهده نمودار و قیمت لحظه ای توکن STORJ می‌توانید به صفحه قیمت و خرید این توکن در صرافی ارز دیجیتال نوبیتکس مراجعه کنید. خرید ارز دیجیتال استورج در دو بازار ریالی و تتری نوبیتکس امکان‌پذیر است. همچنین می‌توانید با معامله در بازار تعهدی نوبیتکس، سود خود را از خرید و فروش ارز STORJ و سایر ارزهای دیجیتال، ۵ برابر کنید. همچنین می‌توانید در کنار استورج، برای خرید ارزهای دیجیتال دیگر نیز از نوبیتکس استفاده کنید.

بهترین کیف پول استورج چیست؟

از آنجایی که ارز استورج (STORJ) یک توکن ERC‑۲۰ روی شبکه اتریوم است، تقریباً تمام کیف پول‌هایی که از توکن‌های اتریومی پشتیبانی می‌کنند می‌توانند برای نگهداری آن استفاده شوند. در ادامه چند مورد از بهترین کیف پول‌های استورج را معرفی می‌کنیم.

1. متامسک (MetaMask): متامسک یکی از محبوب‌ترین کیف پول‌های اتریومی است که به‌صورت افزونه مرورگر و اپلیکیشن موبایل در دسترس است. این کیف پول برای افرادی که در حوزه دیفای یا کار با شبکه اتریوم فعالیت می‌کنند گزینه بسیار مناسبی است.
2. تراست ولت (Trust Wallet): تراست ولت یکی از کیف پول‌های موبایلی محبوب در دنیای ارزهای دیجیتال است که توسط بایننس پشتیبانی می‌شود. برای کاربران موبایل، تراست والت یکی از بهترین گزینه‌ها برای نگهداری ارز استورج محسوب می‌شود.
3. اتمیک والت (Atomic Wallet): اتمیک ولت یک کیف پول نرم‌افزاری برای موبایل و دسکتاپ است که قابلیت نگهداری استورج و بسیاری از ارزهای دیگر را دارد.
4. لجر (Ledger): لجر یک کیف پول سخت‌افزاری است و یکی از امن‌ترین روش‌ها برای نگهداری ارزهای دیجیتال به شمار می‌رود. این کیف پول برای افرادی که قصد **سرمایه‌گذاری بلندمدت در ارز استورج** دارند گزینه بسیار مناسبی است.
5. ترزور (Trezor): ترزور نیز یکی دیگر از کیف پول‌های سخت‌افزاری معتبر در بازار است که مناسب برای نگهداری طولانی‌مدت انواع ارزهای دیجیتال است.

مزایای ارز استورج

1. ذخیره‌سازی غیرمتمرکز و امن: استورج به جای ذخیره همه فایل‌ها در یک دیتاسنتر، داده‌ها را رمزنگاری و تکه‌تکه کرده و روی هزاران نود در سراسر دنیا قرار می‌دهد.
2. سرعت بالا در آپلود و دانلود: به دلیل توزیع فایل‌ها بین نودهای مختلف، کاربر فایل خود را به‌صورت موازی از چندین نود دریافت می‌کند. این باعث افزایش سرعت و کاهش زمان بازیابی داده می‌شود.
3. هزینه کمتر نسبت به سرویس‌های ابری سنتی: استورج معمولاً هزینه کمتری نسبت به Amazon S3، Google Cloud یا Azure دارد زیرا از منابع پراکنده کاربران استفاده می‌کند و دیتاسنتر متمرکز ندارد.
4. حریم خصوصی بسیار بالا: تمام فایل‌ها قبل از خروج از سیستم کاربر با AES‑۲۵۶‑GCM رمزگذاری می‌شوند؛ یعنی حتی نودها یا خود شبکه هم نمی‌توانند به محتوا دسترسی داشته باشند.
5. پاداش‌دهی به اپراتورهای نود: کاربران می‌توانند با ارائه فضای هارد و اینترنت، به‌عنوان Storage Node فعالیت کرده و درآمد کسب کنند. این مزیت باعث مشارکت بیشتر کاربران در شبکه می‌شود.
6. پایداری و دسترس‌پذیری بالا: به علت توزیع داده‌ها بین نودهای مختلف و وجود سیستم ترمیم خودکار، شبکه استورج حتی در صورت خاموش شدن برخی نودها فعالیت خود را ادامه می‌دهد.
7. سازگاری با ابزارهای رایج ذخیره‌سازی: استورج با پروتکل‌های استاندارد مانند S3-Compatible API سازگار است و کسب‌وکارها می‌توانند به‌راحتی سرویس‌های فعلی خود را بدون تغییر زیاد منتقل کنند.

معایب ارز استورج

1. وابستگی به اینترنت کاربران: عملکرد نودهای استورج وابسته به کیفیت اینترنت افرادی است که نود را اجرا می‌کنند. اگر تعداد زیادی نود دچار قطعی یا سرعت پایین شوند، ممکن است روی عملکرد شبکه تأثیر بگذارد.
2. پیچیدگی بیشتر نسبت به سرویس‌های ابری سنتی: برای برخی کاربران تازه‌کار، کار با شبکه‌های غیرمتمرکز یا APIهای استورج ممکن است کمی پیچیده‌تر از سرویس‌هایی مثل گوگل درایو یا Dropbox باشد.
3. نوسان قیمت ارز دیجیتال استورج: چون پاداش نودها و پرداخت هزینه ذخیره‌سازی با ارز STORJ انجام می‌شود، نوسانات شدید بازار ارزهای دیجیتال ممکن است روی هزینه‌ها یا درآمد کاربران تأثیر بگذارد.
4. محدودیت در پشتیبانی و ابزارهای جانبی: با وجود رشد شبکه، استورج هنوز ابزارها و اکوسیستمی کوچک‌تر نسبت به سرویس‌های غول فناوری مانند AWS یا Azure دارد. این ممکن است برای استفاده برخی شرکت‌ها محدودیت ایجاد کند.
5. نیاز به روشن بودن همیشگی نود: اپراتورهایی که به‌عنوان Storage Node فعالیت می‌کنند باید سیستم خود را همیشه آنلاین نگه دارند که ممکن است هزینه برق یا استهلاک سیستم را افزایش دهد.

جمع‌بندی

استورج (Storj) یکی از پروژه‌های مهم در حوزه ذخیره‌سازی غیرمتمرکز است که تلاش می‌کند مدل سنتی فضای ابری را تغییر دهد. در این شبکه، داده‌ها پس از رمزنگاری به قطعات کوچک تقسیم شده و در میان هزاران نود در سراسر جهان توزیع می‌شوند. این معماری باعث افزایش امنیت، حریم خصوصی و دسترس‌پذیری داده‌ها می‌شود و در عین حال می‌تواند هزینه‌های ذخیره‌سازی را نسبت به سرویس‌های متمرکز کاهش دهد. ارز دیجیتال STORJ نیز نقش مهمی در اقتصاد این شبکه دارد و برای پرداخت هزینه خدمات و پاداش به اپراتورهای نود استفاده می‌شود.

پرسش‌های متداول