هشدار صندوق بینالمللی پول (IMF)؛ رشد قیمت نفت چه پیامدهایی برای تورم جهانی دارد؟
قیمت نفت خام برنت همچنان در محدوده ۹۵ دلار به ازای هر بشکه قرار دارد و با وجود افت ۱۳ درصدی در ماه قبل، برای دومین هفته متوالی رشد کرده است.
خلاصه خبر
- همزمان، هشدار صندوق بینالمللی پول درباره تأثیر افزایش قیمت نفت بر تورم جهانی، بار دیگر توجه سرمایهگذاران را جلب کرده است.
- تحلیلگران نگراناند که رشد نفت به رشد تورم کمک کند.
به گزارش بیاینکریپتو، واضحترین نشانه این مسئله در بازار اختیار معامله (آپشن) دیده میشود؛ جایی که معاملهگران، برخلاف روند نزولی اخیر در حال افزایش خرید آپشنهای خرید (Call) هستند. در مقابل، صندوقهای سفتهبازی و معاملهگران بازار قراردادهای دائمی (Perpetual) رویکرد محتاطانهتری اتخاذ کردهاند و این اختلاف دیدگاه میتواند مسیر بعدی بازار را تعیین کند.
استدلال صعودی برای نفت از سمت عرضه آغاز میشود. صندوق بینالمللی پول اعلام کرده است که قیمت جهانی نفت حدود ۳ درصد بالاتر از سطحی قرار دارد که در پیشبینی رشد اقتصادی ماه آوریل (فروردین) خود لحاظ کرده بود؛ اختلافی که عمدتاً به تنشهای مرتبط با ایران نسبت داده میشود.
این نهاد برآورد میکند اختلالات ناشی از بحران ایران موجب کاهش حدود ۱.۴ میلیون بشکهای تولید روزانه نفت شده است. همچنین پیشبینی میشود ذخایر جهانی نفت در ماه جولای (تیر) به حدود ۷.۵ میلیارد بشکه کاهش یابد؛ پایینترین سطح در پنج سال اخیر و کمتر از ۸ میلیارد بشکه پیش از آغاز درگیریها.
بخش عمده این نگرانیها به تنگه هرمز بازمیگردد؛ گذرگاهی حیاتی که حدود یکپنجم تجارت نفت جهان از آن عبور میکند. از این رو، مسیر آتی قیمت نفت تا حد زیادی به وضعیت بازگشایی و امنیت این آبراه استراتژیک وابسته خواهد بود.
تورم خدمات؛ عامل تقویتکننده سناریوی صعودی
افزایش هزینههای انرژی اکنون در دادههای اقتصادی نیز قابل مشاهده است. شاخص قیمت خدمات مؤسسه ISM که معیاری برای سنجش هزینههای ورودی در بخش خدمات آمریکا محسوب میشود، در ماه مه (اردیبهشت) از ۷۰.۷ به ۷۱.۳ واحد رسید(بالاترین سطح از آکوست ۲۰۲۲ تاکنون).
شرکتکنندگان در این نظرسنجی، افزایش قیمت دیزل، بنزین و نفت را از مهمترین عوامل رشد هزینهها عنوان کردهاند. نکته قابل توجه این است که برای نخستین بار در ماههای اخیر، نفت بهطور مستقیم بهعنوان عامل افزایش هزینههای کسبوکارها معرفی شده و هیچ کالایی نیز در فهرست کاهش قیمتها قرار نداشته است.
بر اساس تحلیل «نامه کوبیسی»، این شاخص از ماه فوریه (بهمن) تاکنون ۸.۳ واحد افزایش یافته و میتواند نشانهای از رشد تورم مصرفکننده (CPI) به سطوح بالاتر از ۵ درصد باشد. در حالی که نرخ تورم در آوریل (فروردین) ۳.۸ درصد گزارش شده بود. معمولاً تغییرات قیمت خدمات معمولاً حدود سه ماه زودتر از شاخص قیمت مصرفکننده ظاهر میشوند.
افزایش خرید آپشنهای نفت؛ سیگنالی خلاف جهت بازار
رفتار معاملهگران آپشن در شرایط کنونی جالب توجه است. با وجود افت ۱۳ درصدی قیمت نفت در طول یک ماه گذشته، سرمایهگذاران در بازار آپشن نهتنها عقبنشینی نکردهاند، بلکه بر حجم موقعیتهای صعودی خود افزودهاند.
نسبت پوت به کال (Put/Call Ratio) در صندوق نفت برنت آمریکا (BNO) تا چهارم ژوئن در بخش حجم معاملات به ۰.۰۶ و در موقعیتهای باز به ۰.۱۱ کاهش یافته است. ارقامی که نسبت به سطوح ۰.۱۲ و ۰.۱۵ ثبتشده در مه، افت محسوسی را نشان میدهند.
کاهش این نسبت به معنای کاهش تقاضا برای آپشنهای نزولی در مقایسه با آپشنهای صعودی است و نشان میدهد بخشی از بازار انتظار دارد ریسکهای ژئوپلیتیکی مرتبط با ایران و فشارهای تورمی، در نهایت قیمت نفت را به سطوح بالاتری هدایت کند.
شکاف دیدگاه میان معاملهگران آپشن و بازار آتی
با این حال، بازار قراردادهای آتی تصویر متفاوتی ارائه میدهد. آخرین گزارش قراردادهای معاملهگران (COT) از کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC) نشان میدهد که صندوقهای سفتهبازی همچنان موضعی نزولی دارند.
طبق این گزارش، معاملهگران غیرتجاری دارای ۵۸٬۱۱۰ قرارداد خرید در برابر ۹۰٬۹۲۴ قرارداد فروش هستند که بیانگر یک موقعیت فروش خالص (Net Short) است. در همان هفته نیز این گروه ۱٬۷۰۳ قرارداد خرید را کاهش داده و ۶٬۱۴۵ قرارداد فروش جدید به بازار افزودهاند.
در مقابل، تریدرهای تجاری یا همان پوششدهندگان ریسک (Hedgers) که اغلب بهعنوان «پول هوشمند» شناخته میشوند، مسیر متفاوتی را در پیش گرفتهاند. این گروه ۴٬۳۱۹ قرارداد خرید جدید ایجاد کرده و ۹۰۷ قرارداد فروش را کاهش دادهاند؛ اقدامی که با دیدگاه صعودی بازار آپشن همراستا است.
عامل بازدارنده؛ افزایش عرضه نفت ونزوئلا
در سوی دیگر معادله، رشد عرضه نفت ونزوئلا مانعی جدی برای جهش بیشتر قیمتها محسوب میشود. صادرات نفت خام این کشور در ماه مه با رشد ۶۱ درصدی نسبت به سال قبل به ۱.۲۵ میلیون بشکه در روز رسیده که بالاترین سطح در هفت سال گذشته است.
کاهش محدودیتهای تحریمی آمریکا امکان ورود بشکههای جدید نفت به بازار را فراهم کرده و بخشی از فشار ناشی از کمبود عرضه را جبران کرده است.
بازار نفت در حال حاضر میان دو نیروی متضاد گرفتار شده است. از یک سو، ریسکهای عرضه ناشی از تنشهای ژئوپلیتیکی و افزایش فشارهای تورمی، زمینه را برای رشد بیشتر قیمتها فراهم کردهاند. سناریویی که معاملهگران آپشن و سرمایهگذاران تجاری روی آن حساب باز کردهاند.
از سوی دیگر، افزایش عرضه از سوی ونزوئلا و تداوم موقعیتهای فروش در میان صندوقهای سفتهبازی، مانع از شکلگیری یک روند صعودی قدرتمند شده است. تا زمانی که یکی از این دو عامل بر دیگری غلبه نکند، بازار نفت احتمالاً در فضایی از تردید و نوسان به حرکت خود ادامه خواهد داد.
